نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 20387
زمان انتشار: 27 مرداد 1397 11:32:00

معتبرترین رقابت خودروهای دودیفرانسیل جهان

مسابقات کمل تروفی یا افتخار لندروور ، از سال 1980 با سه تیم آلمانی جیپ سوار آغاز شد و با انتشار اولین تصاویر از جریان این رقابت ، توجه بسیاری از مخاطبان در سراسر جهان به آن جلب گردید.
معتبرترین رقابت خودروهای دودیفرانسیل جهان

 مجله ماشین - محسن مرادی / هدف مسابقات کمل تروفی ماجراجویی و رقابت در پیمودن مسیرهایی طولانی و طاقت ‏فرسا بود که تاکنون رد پای اتومبیل و حتی انسان هم در آن دیده نمی ‏شد وپس از مدتی سرانجام توانست به مشهورترین و معتبرترین رقابت خودروهای دودیفرانسیل جهان تبدیل شود.

استارت مسابقه
کمل تروفی کار خود را از سال 1980 با عبور از مسیر ترانساما و نیکا در کشور برزیل آغاز کرد و در طی 8 سال بعد مسیرهای حرکت در کشورهای سوماترا، گینه نو، زئیر، برونئی، استرالیا، ماداگاسکار و سولاوسی بود تا اینکه دوباره به آمازون برگشت. 
این مسابقات سخت برای آزمایش استقامت انسان و خودرو، تیم ‏های مختلفی را از سراسر جهان با هدف کسب پیروزی در سخت‏ترین شرایط گرد هم می ‏آورد. کار گروهی و همکاری، هدف اصلی این مسابقات بود. 
این مسابقات در اتحاد جماهیر شوروی نیز برگزار شد و از آن پس کمل تروفی در دهه 1990 در تانزانیا، بوروندی، گویانا، آرژانتین، پاراگوئه، شیلی، بیلز، مکزیک، گواتمالا، السالوادور، هندوراس، کلیمانتان، مغولستان و پس از آن در سیبری تداوم یافت. 
در این مدت تنها مکان مسابقه تغییر نکرد بلکه با گذشت چند سال مسیر مسابقه به جاده‏ های سنگلاخی و مسیرهای گل آلود تغییر شکل داد. اگر چه برگزاری این مسابقات، آسیب‏ های زیست محیطی به محل برگزاری وارد می‏کرد ولی از برخی جهات نیز مفید بود و گروه‏ های زیست شناسی تا مدت ‏ها از مسیرهای به وجود آمده برای شناخت و مطالعه گیاهان و جانوران بومی منطقه که قبلاً شناسایی نشده بودند استفاده می‏کردند.
نکته اصلی در این مسابقات، به پایان رساندن هر مرحله با اتومبیل به هر قیمتی بود، یعنی وقتی اتومبیلی از یک تیم به هر علتی نمی‏توانست به خط پایان برسد، آن تیم از دور مسابقه خارج شده و از کسب امتیاز نهایی محروم می‏شد. 
اصول برگزاری مسابقه هم عدم تعیین مسیر مشخص بود، یعنی مسابقه از نقطه A شروع و در نقطه B به پایان می‏رسید و این اعضای تیم‏ها بودند که با نهایت استفاده از قابلیت خودرو‏ها و تجهیزات همراه خود، کوتاه‏ترین و سریع‏ترین مسیر را انتخاب می‏کردند و انتخاب مسیرهای اشتباه و بن بست، از جذابیت‏های این مسابقات بود.
انجام کارهایی نظیر ساختن راه، قطع درختان و ساختن پل در مسیرهای غیر قابل عبور، پر کردن شیار‏های عمیق مسیر، تعمیر خودروهای معیوب و از همه مهم‏تر استفاده از وینچ، کارهایی بودند که اغلب در این مسابقات ابداع شدند که هنوز هم در دنیای آف رود کاربرد دارند. این نکات جالب، این مسابقه را به معتبرترین مسابقه خودروهای 4×4 دنیا تبدیل کرده بود.
اما ورود تکنولوژی‏های جدید نظیر GPS کار مسیریابی و ثبت زمان را آسان کرد و ورود رشته‏ های دوچرخه سواری، شنا و کوه‏نوردی، رفته رفته از جذابیت‏های این مسابقات کاست و باعث شد که تنها اتومبیل و انسان، تعیین ‏کننده سرنوشت مسابقات نباشند.
در سال 1998 کمل تروفی در آرژانتین برگزار شد و همانند چند سال قبل، به علت وجود انواع تکنولوژی‏ها و سایر رشته‏ ها از جذابیت پایینی برخوردار بود و مسیرهای انتخاب شده بیشتر حول رشته‏ های دوی صحرانوردی، دوچرخه سواری، شنا و... برگزار شد که خودرو و انجام مراحل آف رود، بخش کوچکی از آن بود. 
پس از آن شرکت لندروور که اصلی‏ترین حامی این مسابقات بود، به علت اینکه کمل تروفی از مسیر ماجراجویانه و اکتشافیِ متکی بر خودرو خارج شده، از حمایت مسابقات انصراف داد و در نهایت این روند موجب کنسل شدن این رقابت‏ها در سال 1999 شد که قرار بود در پرو برگزار شود. 
در سال 2000 کمل تروفی بار دیگر شکل گرفت و این بار 22 شرکت کننده توانستند با قایق‏های موتوری RHIB مسیر تونگا و ساموا را طی کنند، اما به دلیل نبود هیجان و استقبال علاقه‏ مندان نتوانست انتظار سایر حامیان را بر آورده کند و این آخرین سری از مسابقات کمل تروفی بود.

نحوه انتخاب شرکت کنندگان
در هنگام شروع مراحل انتخابی این مسابقات حدود یک میلیون نفر از سراسر جهان اعلام آمادگی می‏کردند، اما نکته تعجب‏برانگیز، عدم حضور تیم‏ها و نفراتی از کشور ما در تمامی دوران برگزاری این مسابقه عظیم بوده است.
شرکت کنندگان در دو مرحله انتخاب می‏شدند. هر کشور وظیفه داشت تنها 4 نفر را برای شرکت در این مسابقه معرفی کنند. انتخاب شرکت کنندگان توسط تیمی از کارشناسان زبده، بین یک روز تا یک هفته طول می‏کشید که شامل انواع تست‏های تئوری و عملی، جهت سنجش توانایی ‏های روحی و فیزیکی شرکت‏کنندگان برای ورود به مسابقه‏ ای سخت و طاقت‏فرسا بود و سرانجام 2 نماینده از هر کشور انتخاب می‏شد.

خودروها
شروع مسابقات کمل تروفی در سال 1980 توسط 3 تیم آلمانی با خودروهای جیپ در آمازون انجام شد، اما به دلیل مشکلات خاص خودرو‏های جیپ نظیر اتاق کم جا و استهلاک بالا و عدم حمایت از طرف شرکت سازنده پس از این مسابقه، تمام برگزار کنندگان به سمت لندروور رفتند و این حمایت دو جانبه به مدت 20 سال طول کشید و در این مدت از تمامی خودروهای تولید این شرکت در این مسابقات استفاده شد.
مدل‏ هایی نظیر لندروور 110، دیفندر، رنجروور، دیسکاوری و فریلندر بودند که در این بین مدل دیفندر در تمامی ادوار مسابقات حضور داشت که نشان از قابلیت ‏های بالای آفرود و محبوبیت آن داشت.
خودروها توسط شرکت لندروور در سطح بالایی مورد بازنگری و اصلاح قرار می‏گرفتند، بخش‏هایی شامل: تقویت دنده و شاسی توسط رول بار، تقویت سیستم‏های الکترونیک و زیربندی، ضد آب کردن موتور و اتاق و نصب اسنورکل. البته می‏توان گفت خودروهای شرکت کننده به جز مواردی خاص با نمونه‏ های شخصی هیچ تفاوتی نداشتند و لندروور از تمامی اصلاحات موفقیت آمیزی که روی مدل‏های مسابقه ‏ای استفاده می‏کرد، بلافاصله روی خودروهای تولید کارخانه بهره می‏برد. این شرکت، کمل تروفی را محکی برای مشخص شدن نقاط ضعف و اصلاح خودروهای خود می‏دانست. به گفته «مارتین راناکل» مدیر بازاریابی وقت لندروور، شرکت در مسابقات کمل تروفی، موجب رشد و ترقی روز افزون قابلیت‏ های آفرود تمای مدل‏های تولید این شرکت شده بود.
خودروهای هر مسابقه پس از اتمام در همان کشوری که مسابقه در آن برگزار شده بود، به فروش می‏رفتند و تعدادی هم به کشور انگلستان برگردانده می‏شد تا به دست علاقه‏ مندان برسد. با اینکه اکثر آنها مستهلک شده بودند و حتی قابلیت حرکت نداشتند، اما به دلیل شرکت در مسابقات کمل تروفی، ارزش کلکسیونی بالای داشتند و از اطلاعات و مشخصات آنها به عنوان الگو استفاده می‏شد.
شرکت لندروور هم به دلیل هزینه بر بودن و زمان بر بودن نوسازی این خودروها، آنها را به فروش می‏رساند و به دلیل اطمینان بالایی که به خودروهای تولیدی خود داشت، برای هر مسابقه از خودروهای صفر کیلومتر و اصلاح شده استفاده می‏کرد که در مدت زمان 20 ساله برگزاری مسابقات کمل تروفی، هیچ شرکتی همچنین توانایی و آمادگی از خود نشان نداد.

مسابقات G4 شروعی دوباره
انصراف شرکت لندروور از حمایت مسابقات کمل تروفی، موجب ایجاد خلاء در بین قهرمانان و علاقه‏مندان این مسابقات شده بود که با فراخوانی گسترده در 16 کشور دنیا در سال 2003، کمک‏های مالی جمع آوری شده به شرکت لندروور ارسال شد تا این شرکت را مجاب به بازگشت و حمایت کنند.
 
لندروور هم که از اول به مسابقات G4 خوش بین نبود، با حمایت و شروع این مسابقات در سال 2003 از بسیاری جهات آن را همانند کمل تروفی 1998 ارزیابی کرد و باز هم از آخرین مسابقه ماجراجویانه جهان انصراف داد. رقابت‏های G4 چلنج باز هم درگیر مسائل پیشرفته روز قرار گرفت و با هجوم لوازم و وسایل الکترونیکی از جذابیت‏ها و دشواری ‏های آن حتی نسبت به کمل تروفی 1998 هم کاسته شده بود.
در این رقابت رشته ‏های قایق سواری، دوچرخه سواری، دوی صحرانوردی، کوهنوردی توسط طناب و مراحلی از این دست باعث شده بود نقش فعالیت‏های انسانی انفرادی در آن افزایش یابد و دیگر اتومبیل تعیین کننده اصلی جهت گذر از مناطق ناشناخته و جذابیت‏های آن جهت برنده شدن نباشد.
تنها بخشی که اتومبیل‏های لندروور در آن تاثیر گذار بودند، بخشی بود که در انتهای هر بخش ار رقابت‏ها گنجانده شده بود و آن حفظ تعادل روی الاکلنگ معروف و ابداعی این مسابقات بود که این تنها قسمت مهیج خودرویی این رقابت‏ها بود.
نکته جالب جایزه‏های این مسابقه بود که ارتباطی با نحوه برگزاری و مراحل آن نداشت و یک دستگاه فریلندر یا رنجروور تمام تیونینگ و مجهز بود.
«رودی تونلن» برنده این مسابقه، در اقدامی جالب توجه، جایزه رنجروور را رد و به جای آن دو دستگاه دیفندر مجهز و تیونینگ شده انتخاب کرد.
باز هم پس از 3 سال از راکد ماندن سرنوشت G4 GHALENG در سال 2006 به حمایت سازمان صلیب سرخ جهانی و میزبانی کشور مغلوستان، مقدمات از سرگیری دوباره مهیا شد، اما این بار برای جلب نظر لندروور و توجه مخاطبان، قرار بر این شد که محور اصلی مسابقه خودرو و طراحی مراحلی همانند سال‏های اول کمل تروفی باشد، ولی به دلیل مشکلات و رکود اقتصادی حاکم بر آن سال‏ها، در دسامبر سال 2008 لغو مسابقه در مراحل انتخاب تیم‏ها اعلام شد تا لندروور علیرغم هزینه ‏های سنگین برای آماده ‏سازی خودروها، متحمل ضرر‏های مالی شدید شود تا آخرین مسابقه هیجان‏انگیز و ماجراجویانه جهان، پایان تلخی داشته باشد.

اسپانسرهای تجهیزاتِ مسابقات
علاوه بر حضور تمام قد شرکت لندروور در این مسابقات، نام‏ ها و شرکت‏های معتبری با ارائه آخرین فن‏آوری‏ها، سعی در معرفی هرچه بیشتر خود به جهانیان از طریق مسابقات کمل تروفی داشتند.
شرکت لاستیک ‏سازی میشلن و BF گودریچ، بخاری‏های Webasto، باربندهای براون چرچ، لامپ‏ها و پروژکتورهای Hella، میله و سیم بکسل‏ های Bull، کیف، کفش و ساعت با برند کمل تروفی، وینچ ‏های وارن، تجهیزات هدایتی گارمین و تراتریپ، سونی و کاسیو و سایر برند‏های معروف که همه دست به دست هم داده بودند تا مسابقات در بالاترین سطح کیفی برگزار شود.

نتایج مسابقات
تیم کمل تروفی ایتالیا در دوره 18 ساله برگزاری مسابقات، طی سال‏های 1983، 1984 و 1987 موفق به 3 بار قهرمانی و دریافت جایزه شد و کشورهای هلند، فرانسه، آلمان و ترکیه هر کدام دو بار موفق به قهرمانی در مسابقات سخت، طاقت فرسا و نفس گیر کمل تروفی شده‏اند و باز هم نکته تأمل‏برانگیز، عدم حضور ایران در این مسابقات است.

کمل تروفی معنی خاص ندارد
«یاین چاپمن» مسئول 10 سال برگزاری و هماهنگی‏های این مسابقات در پاسخ به معنی کمل تروفی می‏گوید: نه یک مسابقه است و نه یک رالی، بلکه اولین و برجسته ‏ترین ماجراجویی گردشی و اکتشافی در جهان است که عنصری از یک مسابقه را هم شامل می‏شود. تیم ‏های شرکت کننده می‏توانند مهارت‏ ها، استقامت، جرات، بنیه و پشتکار خود را در بدترین شرایط محیطی و آب و هوایی آزمایش کنند.
وجه تمایز مسابقات کمل تروفی با سایر مسابقات نظیر پاریس داکار، رالی قهرمانی جهان، باجا ریسینگ، کینگ آف هامر و سایر مسابقات همین نکات بوده و پس از لغو کمل تروفی، دیگر شاهد چنین مسابقه‏ ای نبودیم که هیچ محدودیت و نقشه‏ ای نداشته باشد و رمز موفقیت و به پایان رساندن آن همکاری تیم‏ ها با یکدیگر برای غلبه بر شرایط سخت و طاقت فرسا باشد.
در پایان باز هم به علاقه‏مندان آف رود توصیه می‏کنیم. مجموعه فیلم‏های مسابقات کمل تروفی را تهیه کرده و با دیدن و اجرای آنها، سطح مهارت و تکنیک‏های خود را بالاتر ببرید. همچنین با تحقیق در خصوص مشخصات و امکانات خودروهای کمل تروفی، آنها را در خودرو‏های خود اجرا کرده تا با خیل عظیم کلوپ ‏های کمل تروفی در سراسر دنیا هم گام شوید.
 
تصاویر
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس