نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 23438
زمان انتشار: 09 شهریور 1400 10:31:00
از ایده تا اجرا

خودروهای دوموتوره تاریخ

خودروهای دوموتوره از عجیب ‏ترین‏ های دنیای ماشین هستند. به دلیل پیچیدگی‏ های زیاد، بسیاری از آنها هیچ‏گاه به تولید انبوه نرسیدند اما استفاده از دو پیشرانه مجزا در یک مدل مزیت‏ هایی را هم به همراه دارد.
 خودروهای دوموتوره تاریخ

 

مجله ماشین - نویسنده: امیر دهقانی/ خودروهای دوموتوره از عجیب ‏ترین‏ های دنیای ماشین هستند. به دلیل پیچیدگی‏ های زیاد، بسیاری از آنها هیچ‏گاه به تولید انبوه نرسیدند اما استفاده از دو پیشرانه مجزا در یک مدل مزیت‏ هایی را هم به همراه دارد. به‏ عنوان مثال، در اتومبیل ‏های مسابقه‏ ای استفاده از دو موتور، ارزان‏تر از توسعه پیشرانه بزرگ‏تر است و همچنین می‏تواند راه میان‏بری برای رسیدن به سامانه چهارچرخ متحرک باشد. از سوی دیگر، برای خودروهایی که جهت آف‏رود طراحی شده ‏اند، با اضافه کردن موتور دیگر، وزن ماشین متعادل شده و گشتاور دو برابر می ‏شود. با این مقدمه به سراغ معرفی خودروهای دوموتوره تاریخ می‏رویم.


 
سیتروئن 2CV صحرا Citroen 2CV Sahara
در اواخر دهه50 میلادی فرانسوی‏ ها به دنبال یافتن نفت در شمال آفریقا بودند و تصمیم گرفتند برای این کار از سیتروئن 2CV استفاده کنند اما نه 2CV معمولی! برای این مأموریت نسخه ویژه‏ای از این خودرو به‏نام صحرا طراحی شد که علاوه بر موتور جلویی، یک پیشرانه هم در عقب آن نصب شده بود. 
هر کدام از این موتورها 12 اسب ‏بخار قدرت داشتند که مجموع قدرت خودرو را به 24 اسب‏بخار رسانده و سامانه چهارچرخ محرک را هم ایجاد کرده بود. 2CV صحرا با سامانه تعلیق منعطف، فاصله زیاد از سطح زمین و توزیع وزن مناسب ناشی از نصب پیشرانه‏ ها در جلو و عقب، توانایی درنوردیدن کویرهای آفریقا را پیدا کرد و از همه مهم‏تر، زمان و هزینه توسعه آن بسیار کم بود.

 
 
 

 
مرسدس بنز A38 AMG
نسل اول مرسدس بنز کلاس A عملکرد ناامیدکننده ‏ای داشت و در آزمایش قابلیت مانور یک مجله سوئدی واژگون شد. این اتفاق توسط رسانه‏ ها در سراسر دنیا پخش شده و اعتبار مرسدس را زیر سؤال برد. 
برای رفع این مشکل، AMG وارد عمل شد. راه‏ حل آنها کاهش ارتفاع کلاس A و نصب پیشرانه دوم در صندوق بار آن بود. این مدل ویژه که A38 AMG نام گرفت، به دو پیشرانه 9/1 لیتری 4 سیلندر هرکدام با 125 اسب ‏بخار قدرت مجهز شد و بدین ترتیب مجموع قدرت خودرو به 250 اسب ‏بخار رسید. به لطف این نیروی دو برابری، A38 ظرف تنها 7/5 ثانیه از صفر به سرعت 96 کیلومتر برساعت می‏رسید و توانایی دستیابی به حداکثر سرعت 230 کیلومتر برساعت را داشت. متأسفانه تنها پنج پروتوتایپ از A38 تولید شد و AMG هیچ‏گاه آن ‏را به بازار عرضه نکرد.



 
 
مینی توئینی (Twini)
زمانی که جان کوپر افسانه ‏ای مینی موک دوموتوره‏ای را که توسط تیم BMC طراحی شده بود، دید، تحت تأثیر افزایش قدرت و کشش آن قرار گرفت. وی از این ایده استقبال کرد و مینی دو موتوره را ظرف تنها شش هفته ساخت. کوپر پیشرانه مسابقه ‏ای 1/1 لیتری با 82 اسب‏ بخار قدرت را در جلو و موتور 2/1 لیتری تیونینگ شده با 96 اسب ‏بخار قدرت را در عقب خودرو نصب کرد. مینی توئینی هیچ‏گاه در مسابقات شرکت نکرد اما آزمایش‏ های گسترده آن موجب کاهش زمان دور زنی در پیست Brands Hatch شد.

 
 
 
 
 
MTM TT Bimoto
در سال 2007 شرکت تیونینگ MTM سراغ آئودی TT رفت و پیشرانه 8/1 لیتری توربوشارژردار دوم را در صندلی‏ های عقب آن نصب کرد. هریک از این موتورها 370 اسب‏ بخار قدرت و 475 نیوتن‏متر گشتاور داشتند. این TT دو‏موتوره توانست در پیست آزمایشی Papenburg آلمان به حداکثر سرعت 393 کیلومتر برساعت دست پیدا کند.

 
 
موسلر توئین‏استار الدورادو (TwinStar Eldorado)
نسل دهم کادیلاک الدورادو خودروی چندان هیجان ‏انگیزی نبود اما وارن موسلر مؤسس شرکت خودروسازی موسلر، برنامه ویژه‏ ای برای آن داشت. وی در ابتدای پروژه که توئین‏استار نام گرفته بود، تصمیم داشت الدورادو را به خودرویی موتور وسط تبدیل کند.
اما متوجه شد این کوپه آمریکایی می‏تواند به ‏خوبی به‏عنوان خودرویی دوموتوره کار کند که این کار صندلی‏ های عقب را هم حفظ می‏کرد. در جلوی توئین‏ استار همان پیشرانه استاندارد V8 با 275 اسب‏ بخار قدرت قرار داشت اما در عقب موتور V8 با 300 اسب‏ بخار قدرت جای گرفته بود. راننده آزمایشی که در Road and Track کار می‏کرد پس از رانندگی با توئین‏ استار آن را خودرویی با تعادل شگفت‏آور توصیف کرد. هزینه تبدیل الدورادو به مدل دوموتوره در آن زمان حدود 30 هزار دلار بود.

 
جیپ هاریکین (Hurricane)
 
نمونه مفهومی این جیپ که در نمایشگاه دیترویت 2005 رونمایی شد، به دو پیشرانه 7/5 لیتری V8 همی هر کدام با 330 اسب‏ بخار قدرت مجهز بود. یکی از ویژگی‏ های این خودرو امکان غیرفعال کردن تعدادی از سیلندرها بود که به پیشرانه ‏ها اجازه می‏داد به جای 16 سیلندر، با 12، 8 و یا حتی 4 سیلندر کار کرده تا مصرف سوخت کاهش پیدا کند. یکی دیگر از موارد قابل‏ توجه هوریکان، سامانه تعلیق و فرمان آن بود که مثل یک خرچنگ امکان چرخش 360 درجه درجا را برای خودرو فراهم می‏کرد. هر چند این مدل به خاطر پیچیدگی و هزینه‏ ای بالا هرگز تولید نشد اما یک کانسپت کاملا کاربردی بود.

 
 
 
تایگر Z100
این مدل مثل کاترهام یک شرکت کوچک ساخت خودروهای موسوم به کیت کار در بریتانیا است. مالک این شرکت، جیم دادلی در سال 2001 قصد داشت رکورد جدیدی در شتاب صفر تا 96 کیلومتر برساعت به ثبت برساند. برای انجام این کار، وی دو پیشرانه کاوازاکی ZX9R را زیر کاپوت قرار داد که نیروی آنها توسط یک گیربکس سکوئنشال (ترتیبی) به چرخ‏های عقب انتقال پیدا می‏کرد. با این قوای محرکه، تایگر توانست شتاب اولیه را در 8/2 ثانیه به ثبت برساند.
 
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس