نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 23459
زمان انتشار: 11 شهریور 1400 11:02:00
خوش بازارهای آسیایی

مزدا 3 یا سوناتا؟

بازار خودروی کشور چه در بخش وارداتی ‏ها و چه تولیدات داخل، به ‏واسطه افزایش قیمت‏ های کارشناسی‏ نشده در شرایطی قرار گرفته برخی مصرف‏ کنندگان، خرید خودروهای خارجی یا وارداتی کار‏کرده را مناسب‏تر از نمونه‏ های چینی کم کیفیت دانسته که بعضاً در عموم موارد در بازار دست دوم با افت فاحش قیمت روبه‏ رو شده و به ‏سختی نیز فروش می ‏روند.
 مزدا 3 یا سوناتا؟

 نقل و بازنشر این مطلب حتی با ذکر منبع هم ممنوع بوده .

 

مجله ماشین -نویسنده: مسیح فرزانه - عکس:امید نیکخواه  /  بازار خودروی کشور چه در بخش وارداتی ‏ها و چه تولیدات داخل، به ‏واسطه افزایش قیمت‏ های کارشناسی‏ نشده در شرایطی قرار گرفته برخی مصرف‏ کنندگان، خرید خودروهای خارجی یا وارداتی کار‏کرده را مناسب‏تر از نمونه‏ های چینی کم کیفیت دانسته که بعضاً در عموم موارد در بازار دست دوم با افت فاحش قیمت روبه‏ رو شده و به ‏سختی نیز فروش می ‏روند.
 
به بررسی دو خودروی خوش نام خواهیم پرداخت که طی سال‏ ها  طرفداران فراوانی را جذب خود کردند. در این میان دو انتخاب مناسب را مزدا 3 تیپ‏4 مدل 91 و هیوندای سوناتا مدل 2006 چهار‏سیلندر یافتیم و ساعاتی را با آنها گذرانده تا از دید مالکین و نقطه ‏نظر کارشناسی به بررسی هزینه‏ های نگهداری، نقاط ضعف و قوت آنها بپردازیم. 
 
 
هیوندای سوناتا 2006 - آغاز شکوفایی 
 
برای رفتن به سراغ هیوندای سوناتا، داستان را مثل یک فیلم سینمایی به دو‏پرده تقسیم می‏کنیم. پرده نخست شرایط فنی و هزینه‏ های نگهداری تا قبل از 100‏هزار کیلومتر و پرده دوم پرداختن به فاکتورهای مذکور بین 100 تا 130‏هزار کیلومتر که به گفته مالک خودرو، کاملاً سناریوی فیلم را تغییر‏داد.
 
 
 
پرده اول 
 
به سال 2006 برمی‏گردیم. با آغاز واردات، شرکت آسان‏ موتور شروع به پیش‏فروش هیوندای سوناتا 4 و 6 سیلندر با قیمت حدودی 32 تا 38 میلیون کرد. این اتفاق در‏حالی رخ داد که در همان زمان رقیب پرقدرت ژاپنی یعنی تویوتا‏کمری 2005 از سوی ایرتویا با قیمت حدودی 35 میلیون تومان به بازار عرضه می‏شد. در این میان نسل ‏نو کمری (مدل 2006) با قیمت حدودی 50‏میلیون تومان به دست مشتری می‏رسید. فاکتور قیمت در مقایسه با نسل جدید در کنار ظاهر به ‏روزتر نسبت به نسل قدیم کمری باعث شد این خودرو به‏ سرعت جایگاه مناسبی در بازار پیدا کند. 
 
سوناتا با توجه به سطح تجهیزات اضافی (چون دزدگیر فابریک با ایموبیلایزر، رینگ اسپرت 16‏اینچی، دو اربگ، پروژکتورهای جلو و ...) با قیمت نقدی 31‏میلیون و 500 هزار تومان به‏ صورت وارداتی خریداری شد. در آن زمان این خودرو کاملاً به‏ روز، جادار و دارای صندوق بار بزرگ و مناسب برای یک سفر 5 نفره خانوادگی بود. از دیگر نکات مثبت آن می‏توان به مواردی چون پیشرانه پرقدرت 4‏سیلندر 4/2 لیتری و 164‏اسب ‏بخاری اشاره کرد که در کنار بی‏ صدایی و کم مصرفی، هماهنگی مناسبی با جعبه ‏دنده 4‏سرعته خودکار-تیپ‏ترونیک آن داشت و تنها نقطه ضعف آن فنربندی خشک بود که سبب ایجاد خستگی در سفرهای طولانی برای راننده و سرنشینان می‏شد (برخلاف سواری و نرم و آرام آزرا)، این بدین معناست که در سوناتا ما ضربات حاصل از سطح جاده به راحتی در داخل اتاق لمس می ‏شد. 
 
نکته جالب ‏توجه که از سوی مالک به آن اشاره‏شد، شتاب اولیه این ماشین بود که در مقاطعی با دیگر خودروی ایشان یعنی ب‏ ام ‏و 320 کوپه (2008) با جعبه ‏دنده 6 سرعته کاملاً برابری می‏کرد و این مورد در زمان‏هایی مورد آزمایش عملی قرار گرفته‏ بود.
 
عایق‏بندی داخل اتاق، چنگی به دل نمی‏زند و صدای آسفالت نه چندان صاف و مسطح وطنی برای سرنشینان، مانند کنسرت هنرجویان سال اول موسیقی بود. در بخش بعدی به فرمان‏پذیری و شرایط رانندگی آن می‏رسیم که به نسبت گذشتگان کره‏ ای خود با ثبات ‏تر و قابل ‏اعتمادتر بود، در صورتی که نمی‏توان صفت نرم‏تر بودن را به آن افزود. چنین خصلت‏ هایی سبب‏شده تا فرمان ماشین اطلاعات کاملی از سطح مسیر را به دستان راننده منتقل نماید.
 
مصرف سوخت در بازه مسافت 100‏کیلومتری در خارج شهر، تنها به 2/6 لیتر می‏رسید که با وجود چنین مشخصات فنی، عدد معقول و مناسبی بود. در مسیرهای مستقیم تا سرعت حدود 160 کیلومتر بر‏ساعت، خودرو از پایداری و چسبندگی قابل قبولی برخودار‏بود، اما با گذر سرعت‏سنج از این سرعت، کم‏کم هیجان جای خود را به استرس می‏داد.
 
در بحث چسبندگی در زمان ورود به پیچ‏ ها، عموماً با دو برابر سرعت مجاز (به ‏نسبت زاویه پیچ) خودرو کمی دچار لغزش در چرخ‏ های جلو می‏شد، اما در صورت عدم استفاده از ترمز، ماشین به سلامت از پیچ عبور کرده و قسمت عقب تعادل مناسبی داشت. اما به این مورد نیز اشاره می‏کنیم که انجام هر گونه حرکات غیر حرفه ‏ای در شرایط پُراسترس و بحرانی رانندگی سبب می‏شد عملاً سوناتا به خودرویی غیرقابل کنترل حتی برای رانندگان حرفه ‏ای تبدیل شود. برای پرداختن به مقوله ایمنی، جدا از برخی نمونه‏ های وارداتی آن زمان که فاقد ترمز ضدبلوکه و بالشتک هوا بودند، قطعاً نوشتن از کیفیت و قدرت ترمزگیری می‏تواند بهترین سنگ محک برای افراد باشد که در‏خصوص سوناتا هنگام عرضه کاملاً نیازهای راننده را برطرف کرده و در کلامی ساده تر نه ترمز پرقدرتی داشت و نه ضعیف. 
در‏مورد خودروهای کره‏ ای همیشه کیفیت ساخت مقوله مورد‏بحث در بین طرفداران و البته منتقدین بی‏شمار آن بوده که البته این دسته افراد یا طرفدار ماشین ‏های ژاپنی هستند یا اروپایی (به ‏خصوص آلمانی). به همین منظور سوناتای مورد بحثمان در اولین مورد که می‏توان به آن اشاره داشت، از بین رفتن تمام و کمال روکش فرمان در کیلومتر 60 هزار بود که منجر به تعویض آن با پرداخت قیمت 170‏هزار تومان در سال‏1388 شد. مورد بعدی لق شدن هر‏دو آفتابگیر خودرو در کیلومتر 80 هزار بود که با پرداخت 180 هزار تومان در سال 1390 و بعد از گذشت 8 ماه از ثبت سفارش! در نمایندگی تعویض ‏شد. ضمناً تا کیلومتر 100‏هزار کیفیت مواردی چون صندلی‏ های پارچه‏ ای، دسته دنده، ادوات کنسول و ... با کیفیتی همانند سال‏ های نخست باقی ماند، همچنین کیفیت کلی خودرو از جمله نمای بیرونی و فنی به شکل جالبی همچنان با کمترین میزان تغییر در کیلومتر بالا حفظ شده و این داستان حتی خودرو را نیازمند میزان‏فرمان جزیی نیز نکرده بود. 
 
پرده دوم 
 
از اینجا به بعد، کیلومتر سوناتای ما عدد 100‏هزار کیلومتر را ردکرد و از این پس به‏ گفته مالک رابطه بین افزایش کیلومتر خودرو با کم شدن موجودی حساب شما کاملاً مشهود بوده و به ‏قولی ماشین روی خرج می‏ افتد. یکی از این موارد پر شدن کاتالیست سیستم اگزوز بود که منجر به یاتاقان زدن و صرف هزینه بیش از 7‏میلیون تومان برای تعمیر کلی پیشرانه شد، مبلغی که با استعلام از نمایندگی تا 3‏برابر میزان استاندارد درخواست شد. 
 
از دیگر موارد، ایجاد مشکل در سیم ‏کشی، پولوس و جلوبندی، کمک فنرها و ایرادات جزیی را می‏توان نام‏برد که زمزمه فروش خودرو در ذهن مالک را به ‏صدا درآورد و شاید به نوعی بتوان تفاوت بیش از 15‏میلیون تومانی سوناتای مذکور با کمری هم ‏نسل خود در سال 1385را بی‏ دلیل ندانست. اشاره به این نکته نیز لازم است که سوناتا در مدل فول آپشن، دارای تجهیزاتی چون تهویه مطبوع مجزا برای سرنشینان‏ جلو، صندلی چرم با تنظیم برقی، سیستم صوتی پیشرفته اینفینیتی (Infinity)، سانروف، 10‏اربگ، کروز‏کنترل، سنسور پارک و رینگ‏های 17‏اینچی و ... است. 
 
 
 
 
 
مزدا 3 تیپ 4 مدل 91 - چشم بادامی وطنی
 
از دیرباز تاکنون در کشورمان محصولات مزدا پس از برندهایی چون تویوتا و نیسان با شاخصه ‏هایی چون دوام، کیفیت و ... شناخته می ‏شدند و با ورود مزدا‏3 به کشور و مونتاژ آن توسط گروه بهمن، استقبال قابل ‏توجهی از آن صورت گرفت و در مدت‏زمان کوتاهی این خودرو به‏ عنوان یکی از بازیگران اصلی بازار معرفی شد. نکته جالب‏ توجه این بوده که سر طراح آن زمان کمپانی مزدا، یعنی آقای «هیده کی سوزوکی» در مصاحبه ‏ای نقل کرده‏بود که برای رسیدن به چهره‏ ای جذاب و بازار‏پسند در مزدا‏3 از دو خودروی رقیب یعنی آلفارومئو 147 و پژو 307 الهام گرفته ‏بود.
 
 
تمامی اینها سبب ‏شده تا در نمای بیرونی، پس از گذشت سال‏ ها و با‏وجود عرضه نسل بعدی‏ آن در ایران، همچنان مزدا 3 از نظر ظاهری و داخلی همچنان جذابیت‏ های خاص خود را داشته و حرف‏هایی برای گفتن دارد. البته در قیاس با فضای داخلی سوناتا و فضای بار عملاً مزدا‏3 حرف چندانی برای گفتن ندارد، اگر چه که در کلاس تولیدی هیوندای نیز قرار نمی ‏گیرد. پیشرانه 2‏لیتری و 4 سیلندر آن به واسطه 147 اسب‏بخار قدرت و البته وزنی که حدود 200‏کیلوگرم کمتر از سوناتا بوده، از این سامورایی، ماشینی پر‏شتاب و تر و فرز ساخته که از این حیث با سوناتا برابری می‏ کند. البته به واسطه فاصله کمتر تایر تا اتاق و فاصله پایین خودرو که به مرکز ثقل آن افزوده، سواری مزدا 3 از پایداری بالا و به نسبت ضربات بیشتری در داخل اتاق برخوردار است که عملاً سبب کم شدن آسایش راننده و سرنشینان در طول یک سفر بلند‏مدت می ‏شود. 
 
از طرفی، اگرچه صندلی‏ های آن در قیاس با سوناتا چرمی هستند، اما راحتی و فضای بازی که در رقیب کره‏ای حس می‏شود، در مزدا‏3 این‏گونه نیست. با این تفاوت که صندلی‏ های مزدا در ردیف جلو، دارای گرم‏کن هستند که این آپشن تنها در مدل‏ های فول سوناتا قرار دارند. به این موارد می‏توان فضای کم سر و پا در مزدا 3 را اشاره کرد که دقیقاً برخلاف تعریف مهندسی ابعاد داخلی سوناتاست. طبیعتاً وقتی خصوصیات اسپرت مزدا 3 بر سوناتا می‏چربد، مواردی چون فرمان‏پذیری و چسبندگی مد‏نظر است. از طرفی، گیربکس 5‏سرعته اتوماتیک و تیپ‏ترونیک آن به ‏خوبی با پیشرانه کوپل‏شده و ماشین را چابک‏تر از آنچه بوده، نشان می‏ دهد و قابلیت ‏های مانورپذیری و شتاب‏گیری مناسب‏ تری را در اختیارش می‏گذارد.
 
فرمان مزدا نه تنها در شمایل، فرمی اسپرت داشته، بلکه با توجه به اطلاعات خوبی که از سطح جاده به دستان راننده منتقل می‏کند، عملاً در این کلاس خودرو به ‏عنوان نمونه‏ ای تیز و تند شناخته می‏شود که به ویژه در دور زدن و تغییر مسیرهای ناگهانی عکس‏العمل بالایی از خود نشان می‏دهد. این موضوع نیز بهتر است به آن اشاره شود که به ‏‏واسطه فرم آیرودینامیک‏تر و شکل ستون‏ ها، مزدا‏3 از دید ضعیفی در جلو به ‏ویژه برای راننده و از دید به‏ مراتب ضعیف‏ تری در قسمت عقب برخوردار است. 
 
در مبحث ایمنی مزدا 3 از قدرت ترمزگیری خوبی به نسبت جثه‏ اش برخوردار بوده که سبب افزایش اعتماد‏به ‏نفس راننده در سرعت‏ های بالا می‏گردد. در منظری دیگری و از نگاه امکانات رفاهی نیز مزدا 3 شامل مواردی چون صندلی چرم مجهز به گرم‏کن، سانروف، حسگر روشن شدن چراغ و باران، قفل‏مرکزی مجهز به ریموت، مه شکن جلو و عقب، کروز‏کنترل و ... است. 
 
 
در نتیجه‏ گیری نهایی این آزمایش، چنانچه به ‏دنبال جواب مشخصی برای خرید هر یک از این دو خودرو در یک بازه قیمتی هستید، باید اضافه کنیم چنانچه مواردی چون لذت رانندگی، ظاهر به‏ روز‏تر، کیفیت و استحکام بهتر ادوات، امکانات بیشتر و ارزش بالاتر در برابر پول پرداختی هستید، مزدا 3 گزینه مناسب خواهد بود و چنانچه مواردی چون فضای داخلی و صندوق بار بزرگ‏تر، پیشرانه قوی‏تر و هزینه نگهداری - قطعات کمتر و افت قیمت کمتر می‏باشید، سوناتا گزینه شما خواهد بود. 
 
 
 
 
 
نظرات بینندگان
|
سامان
|
11 شهریور 1400 17:45:32
1
1
این مزدا گیربکسش ۴ سرعته هست.
|
Hamid
|
13 شهریور 1400 10:45:44
0
0
مزدا 3 ماشین خوبی است .
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس